Concert n.a.v. de 50-jarige carrière van bas-bariton José van Dam en het Belgisch voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie.
In het prachtige decor van het Kasteel van Laken viert basbariton José van Dam zijn gouden carrièrejubileum in het gezelschap van artiesten uit de drie gemeenschappen van ons land: basbariton Werner Van Mechelen, de sopranen Hendrickje Van Kerkhove en Sophie Karthäuser, violist Yossif Ivanov, jazzgitarist Philip Catherine en zangeres Maurane. Zij worden begeleid door het Orkest en het Koor van de Munt onder leiding van dirigent Patrick Davin. Op het programma staan o.a. werken van Berlioz, Mozart, Verdi, Massenet en Brel. Tussen de aria’s in zien we vier korte filmpjes met een eerbetoon aan van Dams rijk gevulde internationale zangcarrière.
Dit concert is een ingekorte versie van de rechtstreekse uitzending van 2 juli jl.
Donderdag 12 augustus 2010 en herhaling op Canvas+ op vrijdag 13 augustus 2010
Optreden van het Erik Vermeulen Trio op Jazz Middelheim 2009. Met Erik Vermeulen (piano), Manolo Cabras (bas) en Marek Patrman (drums).
Erik Vermeulen vormt een vertrouwde en toch aparte stem in het Belgische jazzlandschap. In het begin van de jaren ‘80 ruilde hij zijn klassieke pianistencarrière voor een bestaan als jazzmuzikant. Hij speelde met heel veel Belgische en internationale artiesten, maar wil toch vooral zijn eigen muziek creëren. In 2003 ontvangt hij de Django d’Or.
Weinig pianisten kunnen muziek zo traag en mijmerend laten evolueren als Erik Vermeulen. Hoewel hij een schitterend en virtuoos pianist is, kiest hij voor kleine gebaren, wat zijn stukken delicaat en intimistisch maakt. Hij houdt er niet van zijn muziek op te sluiten in een keurslijf, maar gaat graag op onderzoek uit. Sinds enige tijd vormt hij een trio met de ritmetandem, bestaande uit bassist Manolo Cabras en drummer Marek Patrman.
(n.a.v. Jazz Middelheim 2010, van 12 tot 15 augustus).
Donderdag 5 augustus 2010 en herhaling op Canvas+ op dinsdag 10 augustus 2010
Optreden van Hans Teeuwen op Jazz Middelheim 2009. “Hans Teeuwen zingt”.
Eind 2006 maakte Hans Teeuwen een carrièreswitch van cabaratier naar jazzzanger. Op het podium van Jazz Middelheim vertolkt hij liedjes uit het zogenoemde ‘Great American Songbook’, met werk van artiesten als Frank Sinatra, Cole Porter en Ray Charles. Tussendoor brengt hij ook eigen nummers, waarin de cabaretier in hem toch weer naar boven komt.
Hans Teeuwen wordt begeleid door een kwintet bestaande uit de crème de la crème van jonge Nederlandse jazzmusici: Jesse van Ruller (gitaar), Benjamin Herman (altsaxofoon), Ruben Hein (piano), Kasper Kalf (bas), Joost Kroon (drums).
(n.a.v. Jazz Middelheim 2010, van 12 tot 15 augustus).
Piet Kuijken speelt in de foyer van de residence palace, op zijn eigen Johann Baptist Streicher – een piano uit 1850 – de Kreisleriana op.16 van Robert Schumann. Kreisleriana, of acht fantasieën voor Pianoforte, is een sleutelwerk uit de pianoliteratuur. De titel verwijst naar Johannes Kreisler, een artistiek bevlogen romanfiguur, die Ernst Theodor Amadeus Hoffmann creëerde, en veel romantische componisten inspireerde.
Portret van traversospeler Barthold Kuijken. Hij behoort tot de absolute wereldtop in het domein van de traverso of de barokke dwarsfluit. Hoewel hij een opleiding moderne fluit volgde aan het conservatorium specialiseerde hij zich als autodidact op de traverso.
Bibliotheken en musea zijn zijn natuurlijke habitat. Barthold Kuijken bestudeert er 18e-eeuwse fluitmethodes, oude instrumenten, manuscripten en partituren om zo tot een verantwoorde uitvoeringspraktijk van oude muziek te komen. Maar Kuijken blijft nuchter: hoe de muziek echt geklonken heeft, dat zullen we nooit weten. De weg is belangrijker dan het doel.Barthold Kuijken wordt ook zeer gewaardeerd als pedagoog. Hij doceert aan de conservatoria van Brussel en Den Haag.
Dit is het portret van een muzikant die een perfect evenwicht vond tussen gevoel en rede. We zien hem als uitvoerder, als dirigent, als docent en als wetenschapper, maar ook als iemand die de tijd neemt om na te denken over de grote levensvragen.
Barthold Kuijken musiceert solo en met klavecinist Ewald De Meyere, met La Petite Bande en in kwartet met Gustav Leonhardt, Ryo Terakado en Wieland Kuijken. We horen muziek van Bach, Telemann en Händel en getuigenissen van zijn broers Sigiswald en Wieland Kuijken, instrumentenbouwer Andreas Glatt en klavecinist Gustav Leonhardt.
Zondag 18 april en herhaling op Canvas+ op vrijdag 4 juni 2010
Docudrama over Robert Schumann, die 200 jaar geleden geboren werd.
Robert Schumann (1810 -1856) is ongetwijfeld een van de allergrootste componisten. Pas onze generatie begint de volle omvang, rijkdom en originaliteit van zijn werken te onderkennen. Maar zijn levenseinde brengt hij door in een psychiatrische instelling, nadat hij in Düsseldorf in de Rijn was gesprongen. Het medische dossier werd lang geheim gehouden. Pas in 2006 is het autopsieverslag publiek gemaakt. Daaruit blijkt dat zijn waanzin het gevolg was van een syfilisbesmetting, zoals bij vele kunstenaars in de 19de eeuw. We weten nu ook wie hem besmette en hoe zijn ziekte precies evolueerde. Een paar andere raadsels worden iets scherper gesteld.
Schumann vormde een sympathiek artistiek koppel met Clara Wieck, de beroemdste pianiste van haar tijd. Al toen Clara elf was en Robert twintig konden ze het uitstekend met elkaar vinden. Het samenleven was vruchtbaar in alle betekenissen. Ze kregen acht kinderen. Clara was bij Schumann’s zelfmoordpoging vier maand zwanger.
Maar waarom gooide hij zijn trouwring weg vóór hij sprong? Waarom bezocht Clara haar man nooit in de Endenig? Waarom liet ze haar kinderen over aan de hoede van anderen? Clara had een mooie, ontroerende uitleg op al die vragen. De muziekwereld heeft die lang voor lief genomen. Maar is hij juist?
Concert vanuit de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen. Met organist Peter Pieters en het koor van het Lemmensinstituut, onder leiding van Kurt Bikkenbergs. We horen religieuze muziek van Jaak Nikolaas Lemmens, Edgard Tinel, Alois Desmet, Jules Van Nuffel en Jules Vijverman. Zij zijn de eerste vijf directeurs van het Lemmensinstutuut. Deze muziekinstelling is in Mechelen opgericht in 1878/79 door de grote Belgische organist Jaak Nikolaas Lemmens..
In 2009 bestond het bisdom Mechelen 450 jaar. De Mechelaars vierden dit met vele manifestaties, Stadsvisioenen gedoopt. Het Lemmensinstituut, dat van 1878 tot 1968 in Mechelen gevestigd was, kon daarbij niet ontbreken.
Van 10 tot en met 15 mei zendt Canvas+ de Halve Finale van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano rechtstreeks uit. De uitzendingen beginnen om 14.50 (namiddagsessie) en om 19.50 (avondsessie). Per sessie treden 4 kandidaten op.
Op zondag 23 mei om 21.35u zendt Canvas een samenvatting uit van deze Halve Finale.
Op maandag 24 mei begint dan de Finale. Deze komt dagelijks rechtstreeks op Canvas+ , maar Canvas zendt ook elke avond een uitgebreide samenvatting uit (omstreeks 23u). De laatste Finaleavond, op zaterdag 29 mei, wordt integraal uitgezonden op Canvas (niet op Canvas+).
Alle rechtstreekse uitzendingen worden ook gestreamd op de website van Canvas en Klara. U vindt er ook info over kandidaten e.d. Ook Cobra.be besteedt aandacht aan de wedstrijd, met o.m. archiefmateriaal en TV-fragmenten met commentaren van de panelleden.
Bovendien kan u ook alle optredens van de kandidaten herbekijken op de website, en ook op het digitale TV-aanbod Net Gemist en Ooit Gemist, dit vanaf de dag na de prestatie.
Uitvoering van Beethoven’s Negende Symfonie opus 125 in d, met koorfinale op Schillers “Ode an die Freude”, georganiseerd door het Festival van Vlaanderen in de Sint-Baafskathedraal van Gent in 2009.
De Ode an die Freude is vandaag het Europese volkslied. En 9 mei is een Europese feestdag.
Het Rotterdams Philharmonisch Orkest staat onder leiding van zijn nieuwe chefdirigent Yannick Nézet-Séguin. Bij de koorfinale krijgen ze versterking van het Berliner Rundfunkchor, en de solisten Maria Luigia Borsi, sopraan. Mihoko Fujimora, alt. Jorma Silvasti, tenor. En Mikhail Petrenko, bas.
Lange tijd werkte Beethoven aan twee projecten. Hij droomt van een cantate op een gedicht van Schiller. Daarin lijkt niet langer de revolutie het middel te zijn om een wereld van universele broederschap tot stand te brengen. Maar wel een vreugdegevoel, dat alle levende wezens naar elkaar toe drijft en verbindt, en Dionysische vormen aanneemt.
Daarnaast werkt Beethoven aan een magistrale, maar eerder tragische instrumentale symfonie. Zij slaat alles wat qua omvang, diepte en originaliteit tot dan toe op muziek werd gezet. Maar het werk vordert uiterst langzaam. Uiteindelijk koppelt Beethoven de twee projecten aan elkaar. De cantate wordt de ontknoping van de symfonie. Over deze koppeling wordt tot op vandaag hevig gediscussieerd. Is het een geslaagd eenmalig experiment, of een hybride verlegenheidsoplossing?
In ieder geval was er geen verlegenheidsoplossing ooit zo succesvol als deze negende symfonie. Het werk wordt steeds opnieuw uitgevoerd waar er behoefte is om een mensvriendelijke boodschap feestelijk uit te dragen.
Vrijdag 30 april 2010
Enrique Sánchez Lansch maakte een documentaire over het leven van de Berliner Philharmoniker en hun opvallende rol tijdens het Naziregime. Ook interessant als algemene studie: hoe ondergaan, overleven en gedragen artiesten zich, als er bijzonder voor hen gezorgd wordt door een totalitair regime. Met ook technisch knap archiefmateriaal van gefilmde concertfragmenten. Veel natuurlijk met Furtwängler als dirigent. Maar ook met Richard Strauss, Clemens Krauss, Hans Knappertsbusch, Bruno Kittel, e.a. Typisch aan deze voor de bioscoop bedoelde fragmenten, zijn de verzorgde luistershots. De ouverture van Wagners Meistersinger ontbreekt niet. Maar er wordt opvallend veel Beethoven gespeeld. De negende op kop. Merkwaardig dat die componist nadien geen last heeft ondervonden van deze ‘collaboratie’… lees meer »