Dinsdag 3 april 2012

Ze hadden zich het onafhankelijke Congo ongetwijfeld anders voorgesteld. Presidenten komen en gaan, Congo wordt Zaïre en dan weer Congo. Het paradijs verkruimelt tot armoede, maar met de moed der wanhoop blijft Nonkel Pater volharden en overleven. Wanneer hij uiteindelijk terugkeert naar een ander Vlaanderen, vraagt hij zich af of het allemaal wel de moeite waard is geweest…

In dankbare herinnering aan pater Gerard Bulcke (+ 28/03/2012)

Dinsdag 27 maart 2012

Het hing al een tijdje in de lucht, de zo begeerlijke Onafhankelijkheid. Vlugger dan verwacht, en Nonkel Pater zit op de eerste rij. Plots zijn er zwarte bazen, wordt het land niet meer door Belgen bestuurd. De paters hebben vertrouwen in hun Congolese medebroeders, maar opstanden en stammentwisten maken een einde aan de veiligheid. Nonkel Pater staat plots oog in oog met de dood…

Dinsdag 20 maart 2012

Het was een vreemde wereld, Congo. Een wereld van rare gewoontes en gebruiken, duister en hard. Met rituele initiatie en kannibalisme, tovenarij en fetisjisme. Nonkel Pater was er getuige van, en werd ingewijd in de geheimen van de stam. Een blanke man diep verdronken in de zwarte cultuur, door de Congolezen beschouwd als één van hen, blanc par erreur…

Dinsdag 13 maart 2012

Daarvoor zijn ze van zo ver gekomen, hebben ze hun thuis verlaten. Iedereen moet worden gered: zwarten worden gedoopt aan de lopende band, missen worden opgedragen en alle zonden vroom gebiecht. Maar de nieuwe gelovigen blijven vaak volharden in hun oude gebruiken, en Nonkel Pater begint zich vragen te stellen. Is hij wel goed bezig? Heeft Rome het wel bij het rechte eind?

Dinsdag 6 maart 2012

Tot in de verste uithoeken van Congo moet het ware geloof worden gebracht. Het is de reispater die er te voet op uittrekt met dragers en koffers, dwars door de wildernis. Hij komt bij primitieve stammen, leert er hun gebruiken kennen. En wordt hun Nonkel Pater, de man met de baard die in de brousse films vertoont en met z’n jeep zieken vervoert …

Dinsdag 28 februari 2012

Nonkel Pater is een pionier. Op vele plaatsen is er niks, staan alleen wat hutjes bij elkaar. En ook al is hij er niet voor opgeleid, toch bouwt hij met onverzettelijke moed kerken en scholen. Vlaanderen lijkt verder dan ooit. De brieven worden schaarser, blije en droeve tijdingen uit het vaderland komen maar met mondjesmaat aan. Het heimwee laat zich voelen…

Dinsdag 21 februari 2012

De jonge en onervaren paters raken bij hun aankomst in de Missie in Congo overdonderd: het is er heet, de mensen zijn zwart en spreken andere talen, en op hun bord schept men rare gerechten. Maar Nonkel Pater past zich met open oog en oor aan. Niet evident, als je wordt belaagd door vervelende kleine beestjes en gevaarlijke grote dieren…

Dinsdag 14 februari 2012

In de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw voelden heel wat Vlaamse jongens zich geroepen om missionaris te worden. Velen vertrekken naar Belgisch Congo, nemen afscheid van vrienden en familie, vaak voor 10 jaar. Onwetend maar nieuwsgierig zetten zij voet aan wal in zwart Afrika. Voor de Congolezen worden ze ‘sango’, priester en chef. Voor de achterblijvers zijn ze een ver familielid, gekend van brieven en wilde verhalen: Nonkel Pater.

Nieuw vanaf dinsdag 14 februari 2012

Documentaire reeks met verhalen van missionarissen in de Congo.

In de jaren zestig had wel iedere Vlaamse familie zijn ‘nonkel pater’: baardige mannen die met straffe verhalen menig huiskamer, schoollokaal of parochiezaal muisstil kregen. Ze vertelden over het leven in de ‘missies’, bezield door het ideaal om de blijde boodschap te verkondigen. De meesten van hen deden dat in Congo. Vandaag schuifelen deze krasse tachtigers rond in kloosters en tehuizen, en kijken ze voor een laatste keer achterom. Ze putten uit een schier oneindig arsenaal van ontroerende, grappige en meeslepende anekdotes, en op die manier schetsen de laatste overlevende missionarissen de grote geschiedenis van nonkel pater in Congo.

In elke aflevering komen een aantal missionarissen aan het woord: 16 in totaal, allemaal tussen 78 en 91 jaar oud.

De meesten van hen zijn Scheutisten: Marcel Henrix (88 jaar), Paul Van den Bosch (89 jaar), Staf Rasschaert (88 jaar), Miel Huysmans (85 jaar), Jules Van Moerkercke (91 jaar), Gerard Bulcke (82 jaar), Maurits Wilberts (88 jaar), Marcel Dobbels (88 jaar), Jef Sinnesael (84 jaar), Marcel Van Meirhaeghe (85 jaar), Marcel Mathys (82 jaar) en Piet Gerrits (81 jaar – uitgetreden in 1970). Daarnaast zijn er ook nog enkele missionarissen van andere ordes :Toon Baert (86 jaar – Jezuiet), Edgard Declercq (87 jaar – Witte Pater), Daniël Delabie (78 jaar – Oblaat) en Hugo Van den Broeck (84 jaar – Oblaat).